DAN's Univers-Art
DAN's CosmologyArt
Geen Big Bang
Bewijs Nieuw Heelal
DAN's Biografie
DAN's Art (recent)
DAN's Art (Barbados)
DAN's Art (Crete)
DAN's Art (Spain)
DAN's Art (Holland)
DAN's Art (early)
Contact
Juridical Terms
DAN-artist universe

Geen Big Bang

 DAN's kosmologie.

Nederlands gepensioneerde verandert Relativiteitstheorie in  dynamiek van een roterend Hologram-heelal: http://vixra.org/abs/1512.0443

Twee verhalen.

Als Nederlands gepensioneerde heb ik de Relativiteitstheorie veranderd. Daardoor is het mogelijk om het heelal voor te stellen als een eeuwig roterend holografisch heelal waarin allerlei geïnduceerde Big Bang-heelallen direct zijn opgenomen als parallelle heelallen in één en hetzelfde hologram-heelal. De rotatie van het hologram-heelal veroorzaakt de versnelde uitdijing die waarnemers zien in het Big Bang-heelal onafhankelijk waar zij zich bevinden in het roterende hologram-heelal.

Vehaal 1.

Ik heb een raamwerk van artikelen geschreven voor een nieuwe heelaltheorie. Die theorie heeft hij in de privésfeer ontwikkeld met basis natuurkundige wiskunde. Over zijn nieuwe heelal-theorie zegt hij: “De manier waarop over het versneld uitdijende Big Bang-heelal wordt gedacht is achterhaald. Ik noem dat het conservatieve Big Bang-heelal. Mijn uitwerkingen laten zien dat we in een dynamisch holografisch heelal opgenomen zijn waarin ‘quasi’ Big Bang-heelallen direct al bestaan. Die liggen niet buiten het conservatieve Big Bang heelal. Met ‘quasi’ bedoel ik, dat de versnelde uitdijing een bedrieglijke dynamica is, terwijl elk ‘quasi’ Big Bang-heelal een eigen miniem verschil vertoont ten opzichte van een nabij ander ‘quasi Big Bang heelal. De optelsom van een reeks van ‘quasi’ Big Bang heelallen vormt een onderdeel van een informatie-verwerkend heelal. Die informatieverwerking geldt voor zowel ruimte als materie. En met ruimte bedoel ik vacuüm.

In het conservatieve Big Bang heelal ziet men materie altijd in ruimte bestaan, maar mijn uitwerkingen laten zien dat ruimte ook als informatie een verfijning van informatiedichtheden opgevat kan worden waarop tijd kleiner dan de Planck-tijd invloed heeft. Die verfijning van tijd wordt niet in het conservatieve Big Bang-heelal toegelaten. Laat staan een onderverdeling van de kwantum-eenheid. Het toelaten van een verfijning van tijd  inclusief een onderverdeling van de kwantum-eenheid geeft een nieuw heelal in de vorm van een eeuwig roterend holografisch heelal. Holografisch betekent dat informatie op een schaal kleiner dan de Planckschaal de kwantumdynamiek aanstuurt. Er is dus een sub-kwantumschaal waar rotatie in verfijnd vacuüm de aansturing bepaalt. Die rotatie telt zich dan ook op naar de macroschaal.

In de loop van een aantal jaren heb ik stapsgewijs een serie artikelen geschreven waarmee mijn nieuwe theorie uitgroeide tot een raamwerk van eigenzinnige formuleringen. Die zijn gebaseerd op analytisch natuurkundige-wiskunde. Ik beschrijf daarmee hoe zwaartekracht en een donkere materiekracht samengaan in een nieuwe donkere energiekracht formule. Daaruit kon ik op twee manieren een formule voor donkere materie af leiden. Dit opende de mogelijkheid tot een vervanging van de kosmologische constante uit de Relativiteitstheorie. Die constante is alleen maar een getal en is uitgedrukt per tijd in het kwadraat, of per meter in het kwadraat. Maar ik kon er een verfijndere verhouding van maken door een willekeurig aantal kwantumzwaartekracht-oppervlakken te vergelijken met een aantal Planck-oppervlakken. Die verhouding was te koppelen aan een nieuwe energie van donkere materiedeeltjes.

Er is op die manier een soort ‘multiplicatie van quasi Big Bang-heelallen’ mogelijk geworden. De ‘multiplicatie’ wordt voorgesteld door de aansturing van tijd kleiner dan Plancktijd en een verfijndere energie in de vorm van ‘platte-ruimtedeeltjes’. Dat is 'de onderverdeling van de kwantum-eenheid. Die verandert de kwantum-zwaartekracht. Op die manier wordt er als het ware een donkere materiekracht uitgeoefend op zichtbare materie. Die kan zowel aantrekkend als afstotend zijn. De ‘twee platte ruimtedeeltjes’ hebben een gemeenschappelijk draaiingsmoment en zijn door mij in een eerdere fase duonistische neutrinos genoemd. Tegenwoordig noem ik die 'duo-bits'.

Albert Einstein gebruikte de kosmologische constante in 1915 om het heelal niet te laten instorten door zwaartekracht van alle materie die in het melkwegstelsel zat. Want groter kon men zich het heelal in die tijd niet voorstellen. Maar het heelal bleek zonder die constante al uit te dijen. Dat ontdekte Edwin Hubble in 1929. Toen vervolgens in 1998 versnelde uitdijing van het Big Bang-heelal werd ontdekt, ging men die constante hergebruiken. Die heb ik er nu uitgehaald en vervangen door een geometrisch verhoudingsgetal dat correspondeert met een donkere materie-energie. Dit verandert het conservatieve Big Bang heelal in een eeuwig roterend holografisch heelal. Dit is anders dan een roterend conservatief Big Bang-heelal, zoals Gödel dacht in 1949, een vriend van Einstein.

De hoofdzaak van mijn nieuwe heelal-theorie is, dat informatie uit een dieper domein is gaan bepalen hoe de kwantumzwaartekracht er uit ziet. Dat gebeurt dus door middel van verfijndere informatiedichtheden vanuit een domein kleiner dan de Planckschaal. Op die manier worden bits aangestuurd door duo-bits. De bits zijn informatie groter dan de Planck-schaal en de duo-bits zijn informatie kleiner dan de Planck-schaal. Dit levert een proces op van herberekening van bits door duo-bits. Daaraan kan men een snelheid verbinden die ‘sneller-dan-het-licht’ is. Beter te typeren als 'hologram-snelheid'. Maar een dergelijk proces gaat eigenlijk buiten de Algemene Relativiteit om! Er is dus geen schending van de Algemene Relativiteit.

Mijn theorie wordt beschreven onder de noemer Dubbel Torus Theorie (DTT). De term ‘Dubbel’ betekent dat verfijndere tijd geometrisch als tweede torus om een donkere materie-torus heen zit. Bovendien is die tweede torus verweven met de erbinnen gelegen donkere materie-torus. Recente uitwerkingen in mijn raamwerk van artikelen wijzen zelfs op rotatie van de donkere materie-torus, maar daarbinnen ook op rotatie van de kwantumzwaartekracht en rotatie van licht. Hierdoor zijn er eigenlijk drie rotatie-vormen van de binnenste torus. Daardoor lijkt het geheel op een roterende Triple Torus. Dat is het hologram-heelal..

Uit creatief nadenken over dit nieuwe heelal is ook veel inspiratie voor het maken van schilderijen voortgekomen. Allerlei gevoelens en emoties zijn daarbij tot expressie gekomen die rechtstreeks met mijn andere kijk op het heelal te maken hebben. Commentaar op mijn schilderijen maakt mij duidelijk dat ze niet te vergelijken zijn met gangbare stromingen in de schilderkunst. Mijn schilderijen zijn daardoor blijkbaar een zeldzame collectie schilderijen. Mijn schilderijen zijn te koop.

Verhaal 2.

Ik heb een dynamische formulering voor de multiplicatie van een Big Bang-heelal opgeschreven, dat is ingebed in een eeuwig roterend holografisch heelal. Dit gaat verder dan de gangbare aanname van een heelal dat een hologram is; die aanname was zonder kennis van diepere dynamica. De nieuwe formulering introduceert een proces van diepere dynamica waarmee een object of subject getransformeerd kan worden naar een ander deel van het holografische heelal. Dit kan gebeuren door herberekening. Maar hoe? De herberekening die hier beschreven wordt, is gebaseerd op een aantal ‘duo-bits van donkere materie’, die de kwantumdynamiek her-berekenen. Het herberekening-proces komt voort uit een gebied beneden de Planckschaal. De herberekening door ‘duo-bits’ start vanaf een uitgerekende lagere limiet van Planck-oppervlakken. Vanuit de berekening volgt bijvoorbeeld: 17 x 10^53 ‘duo-bits’ kunnen 64 x 10^6 Planck-oppervlakken her-berekenen. Dit sub-kwantum informatieve proces heb ik ingebed in de gemodificeerde Einstein-veldvergelijkingen. Dat heb ik gedaan door een geometrische verhouding van kwantumzwaartekracht en Planck-oppervlakken in te voeren. Die verhouding is gecorreleerd aan een toegevoegde energie-tensor van donkere materie-energie. De geometrische verhouding is verfijnder dan de Einstein kosmologische constante, wat alleen maar een getal is. De verfijndere verhouding vervangt de kosmologische constante. Daardoor is het belangrijkste punt in dit artikel, dat de versnelde ruimte-uitdijing van het gangbare Big Bang-heelal berust op een ‘bedrieglijke dynamica’ die te wijten aan de vele mogelijke quasi Big Bang-heelallen die al direct bestaan in de fysische realiteit. Oftewel: direct bestaande parallelle heelallen maken deel uit van de holografische dynamiek. Volgens de nieuwe formuleringen bestaan parallelle heelallen buiten het conservatieve Big Bang-heelal niet.

Na jaren lang stapsgewijs artikelen te hebben uitgewerkt over een nieuw heelal presenteer ik hier een uitwerking die de dynamiek van een holografisch heelal beschrijft. Die uit zich in een wijziging van de veldvergelijking van Albert Einstein. Dat gaat verder dan een vroegere aanname dat het heelal een hologram zou zijn. Dat was zonder de kennis over vorm en dynamiek voor welk ander heelal dat zou kunnen zijn. Mijn uitwerkingen brengen daar verandering in. Hierdoor denk ik dat we in staat zullen zijn op een andere manier door de ruimte van het heelal te reizen. Wanneer dat precies gaat gebeuren weet ik niet, maar ik weet wel dat apparatuur voor het her-berekenen van donkere materie ons zal kunnen brengen naar een ander deel van het holografisch heelal. Een dergelijk heelal gedraagt zich als een eeuwig roterend tijd-torus-heelal. Een dergelijke transformatie in het hologram voorkomt dat we door de ruimte moeten reizen zoals dat nu gebeurt. Dat schiet niet op. Maar mijn uitwerkingen leggen bloot dat waar we ook terecht komen in het holografische heelal, we telkens een heelal zullen aantreffen dat er als een versneld uitdijend Big Bang heelal uitziet; dit zal echter met een andere versnelling uitdijen. Toch zullen we tegen die tijd weten dat dit  het versneld uitdijen van het heelal bedrieglijke dynamiek is.

Al langer bestonden er opvattingen over een heelal dat als hologram opgevat kon worden. Maar een formule voor de dynamiek ontbrak. Het enige dat er toe aanleiding gaf was dat de eenheid van oppervlak, is uitgerekend voor één bit. Wie ‘bit’ zegt, zegt energiepakketje, maar of dat voor de glad-continue  ruimtetijd van Albert Einstein geldt, is tot nu toe niet bewezen: Massa buigt wel ruimte en andere nabije massa’s  volgen die buiging, maar dat gebeurt ogenschijnlijk zonder bekendheid over verdere details van ruimte. Licht in het vacuüm (ruimte)) blijkt al wel uit energie-pakketjes te bestaan. De vraag is dus of ruimte zelf ook uit energie-pakketjes bestaat. Dit moet blijken uit experimenten. Het Fermi-lab is daarmee begonnen door een ‘holo-meter’ te bouwen.

De kern van mijn nieuwe formuleringen vertalen zich in een roterende licht-torus die het gevolg is van een wisselwerking tussen kwantumzwaartekracht en sub-kwantum-informatie uit een gebied beneden de Planckschaal. Die is bepaald door ‘platte donkere deeltjes’, die zich gedragen zich als ‘duo-deeltjes’ met een onderling gemeenschappelijk draaiingsmoment (spin). Deze ‘duo-deeltjes’ staan bloot aan rotatie-versnelling in een torus. Die ‘duo-deeltjes’ heb ik duonistische neutrino’s genoemd omdat het de bouwstenen van het holografische heelal zijn. Het zijn eigenlijk meer tijdsdeeltjes dan ruimte-deeltjes. Dat wil zeggen: Experimenten moeten meer worden toegespitst op detectie van asymmetrie in de tijd dan op het meten van vaste deeltjes (zoals ‘wimps’ voor donkere materie).

Er zijn talloze artikelen door mij geschreven in de aanloop naar dit artikel. Dat gaat terug tot een nieuwe formule voor donkere energie uit 2004 die ik in 2009 publiceerde. Daarbij had ik zowel het heelal als de zwarte gaten daarin, in een gedachtenexperiment binnenstebuiten gekeerd. Die formule kon worden uitgesplitst in kwantumzwaartekracht en donkere materie-kracht. Stapsgewijs heb ik daarna mijn artikelen uitgewerkt en tenslotte de formule gevonden waarmee ik de vergelijkingen van relativistische ruimtetijd ben gaan veranderen in een dynamiek van een roterend holografisch heelal. Een dergelijk heelal omvat al direct alle mogelijke parallelle heelallen die bij het huidige conservatieve versneld uitdijende Big Bang-heelal buiten het heelal liggen. Die perceptie lijkt me achterhaald. Daarom breng ik dit in de publiciteit. Mijn bevindingen uit mijn artikelen kunnen het af zonder een snaar- of M-theorie. Mijn taal voor de artikelen is die van natuurkundige wiskunde van puntdeeltjes.

Auteur: ing. Dan Visser, M. Ruyshof 20, 1333 JL Almere, Netherlands; telefoon: +31 (0)36 54 99 701, of email: dan.visser@planet.nl

Datum: 26 december 2015