DAN's Univers-Art
DAN's CosmologyArt
Geen Big Bang
Bewijs Nieuw Heelal
DAN's Biografie
DAN's Art (recent)
DAN's Art (Barbados)
DAN's Art (Crete)
DAN's Art (Spain)
DAN's Art (Holland)
DAN's Art (early)
Contact
Juridical Terms
DAN-artist universe

Bewijs Nieuw Heelal

Bewijs Nieuw Heelal

"Dubbel Torus Theorie".

 van

Dan Visser.

Daarin is het heelal een roterend hologram-heelal.

                                    (DAN in 2016).

Voor nieuwe heelal-theorie van onafhankelijk kosmoloog Dan Visser lijken bewijzen te zijn!

   Wie op het internet weleens gezocht heeft op www.darkfieldnavigator.com is mijn nieuwe heelal-theorie al eens tegengekomen. Die staat op mijn website waarop ik uitleg waarom het heelal niet op een Big Bang-heelal gebaseerd kan zijn als fundamenteel verschijnsel, maar dat we leven  in een geďnduceerd Big Bang-heelal dat door de rotatie van een hologram-heelal wordt voortgebracht.

Dat informatiedichtheden het heelal tot een hologram maken is niet nieuw, maar wel dat het hologram roteert als geheel. Die zienswijze wordt onderbouwt met bewijs en is meer dan een Big Bang-heelal dat op een holografische oorsprong gebaseerd is. Met andere woorden: De Big Bang en het Big Bang-heelal zijn niet echt. Het zijn suggestieve dynamieken welke een diepere oorsprong hebben. Hierover heb ik ook een boekje geschreven: ‘Nieuwe Kosmologie’. Naar aanleiding van de vele artikelen die ik daarover geschreven heb en zijn ondergebracht in een alternatief archief.

   In mijn boekje staan een paar formules, waaruit bewijs volgt, dat dimensies van donkere materie gebaseerd zijn op vijf dimensies tijdsdichtheden per eenheid van oppervlak. Deze dimensies zijn niet te vinden boven de Planck-schaal, maar wel daar onder. De Planck-schaal geeft in meerdere bestaande theorieën de kleinste grens voor ruimtetijd aan. Alle tot nu toe beschouwde Big Bang heelal-modellen houden die ondergrens aan. Ook die van een Big Bang-heelal met een holografische oorsprong. Maar in mijn nieuwe kosmologie liggen de vijf dimensies tijdsdichtheden onder de grens van de Planck-schaal waarbij de kwantum-eenheid onderverdeeld is in kleinere eenheden.

   Verder heb ik een aantal formule-schilderijen gemaakt naar aanleiding van mijn artikelen. In één daarvan geef ik aan hoe die vijf dimensies (donkere) tijdsdichtheden’ instabiel zijn. Hierdoor verandert een ‘donker vacuümdeeltje’ in een ‘donkere kracht’. Die kracht gaat bijdragen aan gewone zwaartekracht als ‘donkere roterende stroming’, oftewel een ‘dark flow’. Deze is opgebouwd uit verfijnd roterend vacuüm en bestaat uit een scala aan extreem kleine ‘tori’ die opgeteld één grote torus vormen. Alle ‘verfijndere vacua’ vormen opgeteld een roterende ‘super-torus’ ter grootte van het roterende hologram-heelal.

   Er is een eerste opmerkelijke connectie met een recentelijk ontdekt deeltje bij CERN-LHCb (omega-c-0). Dit valt in vijf materieel asymmetrische nieuwe deeltjes uitéén. Elk van die vijf deeltjes is iets zwaarder dan zijn voorganger. Het aantal ‘vijf’ lijkt verdacht veel op de ‘vijf (donkere) dimensies van tijdsdichtheden inclusief kwantum-onderverdeling uit mijn formule. Gezien de uitkomst van het experiment blijken die te worden omgezet vijf materiedeeltjes, die op hun beurt vervallen tot deeltjes die de gewone werkelijkheid en sterke kracht vormen.

   De formules die ik opgeschreven heb, volgen de principes van analytische geometrie (een kruising tussen algebra en geometrie), zoals René Descartes al deed in 1596, alleen heb ik er tevens fysische parameters in verwerkt.; vandaar dat ik het ‘mijn mathematische fysica’ noem. Maar nu CERN (waar ze allemaal denken in Big Bang termen), die vijf deeltjes ‘omega-c-0’ heeft gevonden, lijkt het besef niet door te dringen dat de oorsprong daarvan buiten de gevestigde acceptatie van de Planck-grens ligt.

   Er komt een tweede connectie met astronomische waarneming bij, de ‘dark flow’. Die is al langer geleden waargenomen. Toen werd het ‘dark flow’ genoemd, omdat een enorme massa ver weg in de ruimtetijd veronderstelt werd die andere massadichtheden er naar toe trok. Een dergelijke ‘grote aantrekker’ is echter nooit bewezen, maar als zo vanzelfsprekend aangenomen, omdat niet anders gedacht wordt dan in termen van een Big Bang-heelal. Maar vanuit het perspectief van een roterend hologram-heelal is het een rondstroming van alle opgetelde verfijnde vacua in een super-torus. Dit heeft mij tot de conclusie gebracht dat de ruimtetijd van de Algemene Relativiteit een  onderdeel is van het roterende hologram-heelal. Vandaar dat massadeeltjes met bijna de lichtsnelheid kunnen ontsnappen aan het beperkte blikveld van het suggestieve en geďnduceerde Big Bang heelal, maar ook dat ‘donkere tijdsdichtheden’ uit het hologram-heelal het geďnduceerde Big bang-heelal in kunnen komen.

Reizen door vacuüm kan anders dan met de huidige ruimtevaart.

   Mijn voorgaande betoog lanceert een andere manier van door de ruimte reizen. Vergeet daarbij ‘wormgaten’, want die zijn op kromming van een sliert van vacuüm gebaseerd om een lange tocht door de ruimte af te snijden volgens de algemene Relativiteit. Nee, denk nu alleen maar aan het roterende hologram-heelal. Dat is een ‘machine van informatiedichtheden’, veel groter dan het Big Bang-heelal. Denk maar ter vergelijking aan computerchips-fabrikanten die steeds grotere machines moeten bouwen om meer computerchips op eenzelfde oppervlak te printen. Zo is ook te begrijpen dat het heelal veel groter moet zijn om het domein kleiner dan de Planckschaal bij de werkelijkheid te betrekken. Dat is het domein om doorheen te reizen, zonder last te hebben van ruimte. Dat is het medium waar we doorheen gaan en die uit vijf dimensies tijdsdichtheden bestaat, inclusief een onderverdeling van de kwantum-eenheid. Daarin kunnen we van ster tot ster gaan, zonder last hebben van ruimte. De ruimte tussen die sterren is dan toegankelijk door een verfijning van tijd en sub-kwanta in vijf dimensies.

   We moeten niet langer grofstoffelijk door de ruimte willen reizen, zoals we nu doen bij de ruimtevaart. Het vacuüm wat we zien in het Big Bang-heelal stroomt rond als torus en duiken we daarin, dan maken we gebruik van vijf tijd-dimensies. Op die manier kunnen we ontsnappen aan de zwaartekracht van het Big bang heelal. Want het Big Bang-heelal lijkt echt, maar is het niet. Je kunt er ‘in en uit’. Je kunt naar een andere plek in het roterende hologram-heelal. Maar hoe ziet de machine eruit welke ons deel laat uitmaken van het verfijndere vacuüm? Dat moet een machine zijn die het heelal groter maakt!

   De machine die het heelal groter maakt, maakt van de eigenschappen van het roterende hologram gebruik. Daarvoor moet die machine berusten op een ‘bewegend tijdkristal’ om ons heen. Een ‘bewegend tijdkristal’ maakt gebruik van de ‘spin’ van verstrengelde ionen en fotonen die in een regelmatig patroon omkeert. Bij het stopzetten van dat proces wordt tijd geleend van het domein onder de Planck-schaal. Op dat moment wordt gebruik gemaakt van het roterend hologram-heelal.

   Kan dat echt? Nog niet. Maar de technologie zal komen. Er zijn al experimenten die tonen dat het roterend hologram-heelal inderdaad bestaat. Het besef daarover dringt nog maar nauwelijks door. Er is bijvoorbeeld al een team van wetenschappers die de Casimir-kracht heeft omgekeerd. Dat maakt het ‘in en uit’ gaan van deeltjes in vacuüm regelbaar. En er is ook al een team van wetenschappers die een ‘bewegend tijdkristal’ met verstrengelde ionen heeft gemaakt. Daarbij heeft de regelmatige spin-omkering twee maal zo veel tijd nodig  om zonder toevoer van energie terug te vallen naar een onregelmatig patroon van spin-omkering. Omdat  de energie-toevoer ten ene male ontbreekt, kan het alleen maar tijd zijn dat ons naar een andere plek in het roterende hologram-heelal brengt. Dat wordt het nieuwe reizen door het heelal. Het is een combinatie van rotatie van informatiedichtheden in de diepte van het hologram-heelal en de algemene relativiteit. Hierdoor is terugkeer in het suggestieve Big Bang-heelal, na het uitzetten van de machine, een feit. Het behoedzaam uitzetten van de machine kan de nieuwe positie in het hologram-heelal nauwkeurig regelen en bepalen. De bemanning van de machine zit binnen een bol-sfeer die op de wand bezaaid is met modulen waarmee de spin-omkering van verstrengelde ionen en fotonen geregeld wordt. De vorm van de bol-sfeer is onderhevig aan merkbare rotatie in het hologram-heelal, omdat het aantal modulen de verschuivingstijd in het hologram verstrekt door het grote aantal ervan op de wand van de bol-sfeer.

   Er is ook een experiment gehouden waarmee ‘extra onzekerheid’ is waargenomen. Dat is gebeurd met fotonen die met dezelfde energie uit één bron vertrokken. Maar daarbij lijkt het net alsof ze uit twee verschillende bronnen komen. Dit betekent, dat in feite, er al een tweede positie is, die niet in het Big Bang-heelal ligt, maar in het hologram-heelal. De tweede positie kan alleen maar bestaan als het hologram ondertussen iets verder is geroteerd. In termen van het denken over het Big Bang-heelal voegt dat inderdaad het een ‘extra onzekerheid’ toe aan de Heisenberg-onzekerheid, maar in het perspectief van het roterende hologram-heelal is die ‘extra onzekerheid’ er helemaal niet.

De nieuwe heelal-theorie geeft besef van een tijdwereld zonder ruimtewereld.

Deze kan dienen voor een nieuw transport door het heelal.

De toekomst ligt niet voor ons.

We bevinden ons al in de toekomst.                                                                                                                  

Ing. Dan Visser, 15 april 2017, contact via email: dan.visser@planet.nl, Tfn: +31(0)365499701.

Kijk op de introductie-pagina van mijn website www.darkfieldnavigator.com en kom meer te weten over mijn theorie en schilderijen!

Mijn schilderijen zijn te koop!